क्षणात संपलं(जेंव्हा)
जीवात अडकलेलं स्वप्न
जीव निघून गेला
हृदयात स्वप्नाचा स्पर्श
अडखळून पडला
श्वासाच्या सत्याबरोबर
ते स्वप्न आणि हृदय
जळू लागलं
खाऊन टाकणारी शांतता
नको नकोसा आवाज
पुन्हा उरलं चालत राहणं
भकास रस्त्यांवरुन त्याच
प्राणातून त्राण निघून गेला
अर्थाचा अर्थ निघून गेला
आशाही वेडी राहिली नाही
श्वासातला विश्वास निघून गेला
-रोहन जगताप
क्षणात
कवी * रोहन जगताप
Labels: marathi kavita, marathi poem, marathi prem kavita, Rohan Jagtap, क्षणात, मराठी कविता, मराठी प्रेम कविता, रोहन जगताप
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

0 comments:
Post a Comment